van het wuiven
Een hartverwarmende en ontroerende theatermonoloog over afscheid nemen, verlies en de kunst om iemand te laten gaan.
De schone kunst
van het wuiven
of de vrouw die afscheid nam
Afscheid nemen, we doen dat vaak. Soms vloeien er tranen, 't gebeurt ook wel eens kil, maar doorgaans doen we dat hartelijk, gaat het makkelijk. Af en toe kost het ons moeite.
Doen we het dan niet goed? Kan het misschien ook anders? Kunnen we afscheid leren?
De vrouw die afscheid nam. Ze vertelt over hoe afscheid nemen een obsessie werd. Een verhaal met verdrietige en met komische taferelen. Over hoe iets angstaanjagends iets moois werd, een kunst, de schone kunst van het wuiven.
Het wuiven geleerd op de arm van moeder,
maar verleerd aan het graf van haar man.
Het wuiven opnieuw gestudeerd in stations,
in havens, in huwelijken en in haar hart.
Het wuiven dan maar verheven tot kunst.
De vrouw die afscheid nam, in schoonheid.
